امروز: پنجشنبه, ۷ مهر ۱۴۰۱ / بعد از ظهر / | برابر با: الخميس 4 ربيع أول 1444 | 2022-09-29
کد خبر: 5856 |
تاریخ انتشار : 13 آگوست 2022 - 17:51 | ارسال توسط :
20 بازدید
0
می پسندم
ارسال به دوستان
پ

ممکن است برای شما سؤال پیش بیاید که تفاوت بین پرخوری عصبی و حس گرسنگی چیست؟ این طبیعی است که بخواهید بدانید چه زمانی غذا خوردن فقط به دلیل حس گرسنگی نیست یا اگر غذا خوردن برایتان دشوار است، دلیل آن چه چیزی می‌تواند باشد. لازم به ذکر است که در تفاوت پرخوری عصبی و […]

ممکن است برای شما سؤال پیش بیاید که تفاوت بین پرخوری عصبی و حس گرسنگی چیست؟ این طبیعی است که بخواهید بدانید چه زمانی غذا خوردن فقط به دلیل حس گرسنگی نیست یا اگر غذا خوردن برایتان دشوار است، دلیل آن چه چیزی می‌تواند باشد.

لازم به ذکر است که در تفاوت پرخوری عصبی و حس گرسنگی، پرخوری عصبی به عنوان یکی از از اختلالات خوردن محسوب می‌شود اما حس گرسنگی یک واکنش طبیعی بدن است برای اینکه نشان دهد به غذای بیشتری نیاز دارد.

برای اینکه به تفاوت پرخوری عصبی و حس گرسنگی دقیق‌تر بپردازیم، لازم است اول اختلالات خوردن را بهتر بشناسیم. بنابراین در ادامه به اختلال در غذا خوردن و اختلالات خوردن می‌پردازیم.

اختلال در غذا خوردن و اختلالات خوردن شامل برخی از مشترکات هستند. اختلالات خوردن یک تشخیص بالینی است اما اختلال در غذا خوردن به الگوهای غذایی غیرعادی مربوط می‌شود که شاخص اختلال خوردن را ندارد. فرد مبتلا به اختلال خوردن ممکن است عادات غذایی نامرتبی از خود نشان دهد اما همه افراد مبتلا به اختلال در غذا خوردن صرفاً به اختلال خوردن تشخیص داده نمی‌شوند.

 

تفاوت‌های کلیدی اختلال در غذا خوردن در مقابل اختلالات خوردن

چند تفاوت کلیدی بین اختلال در غذا خوردن و اختلالات خوردن وجود دارد. افرادی که مبتلا به اختلال در غذا خوردن هستند لزوماً معیارهای تشخیصی اختلال خوردن را ندارند. آن‌ها همچنین ممکن است ترس شدید یکسانی از افزایش وزن نداشته باشند که مشخصه اختلالات خوردن است.

تفاوت اصلی بین اختلال در غذا خوردن و اختلالات خوردن در شدت و درجه علائم است. اختلال در غذا خوردن اغلب شامل بسیاری از رفتارهای مشابهی است که در اختلالات خوردن رخ می‌دهد، اما چنین علائمی در تعداد دفعات کمتر یا با شدت کمتری بروز می‌کنند.

این تفاوت به این معنی نیست که اختلال در غذا خوردن جدی نیست. اختلالات خوردن اغلب بیشتر قابل تشخیص هستند و شرایط قابل تشخیص را نشان می‌دهند اما اختلال در غذا خوردن اغلب می‌تواند نامحسوس‌تر باشد و تشخیص آن را سخت‌تر یا در مواقعی، رسیدگی به آن را دشوارتر کند. با این حال، اختلال در غذا خوردن می‌تواند به رشد و شروع یک اختلال خوردن کمک کند.

اختلالات خوردن:

  • افکار وسواسی در مورد غذا
  • نگرانی‌های شدید در مورد کالری
  • تغییرات قابل توجه در وزن
  • افکار وسواسی مربوط به فرم بدن و وزن
  • اختلال در عملکرد به دلیل شمارش کالری، پرخوری، تخلیه و پاکسازی، ورزش و سایر رفتارها

اختلال در غذا خوردن

  • غذا خوردن به دلایلی غیر از تغذیه و گرسنگی
  • غذا خوردن برای مقابله با استرس یا احساسات دشوار
  • درگیر شدن در محدودیت کالری، پرخوری و تخلیه و پاکسازی به‌طور نامنظم یا به صورت محدود
  • اجتناب از گروه‌های غذایی اصلی
  • فقط خوردن غذاهای خاص

اختلال در غذا خوردن چیست؟

اختلال در غذا خوردن شامل رفتارهایی است که انتخاب‌ها را محدود می‌کند، مصرف غذا را محدود می‌کند، منجر به ناراحتی می‌شود و باعث احساس خارج از کنترل بودن یا ایجاد احساسات منفی مانند شرم یا گناه می‌شود.

علائم اختلال در غذا خوردن

علائم اختلال در غذا خوردن مشابه علائم اختلالات خوردن است. با این حال، این رفتار‌ها شدت کمتری دارند یا نادر هستند، بنابراین معیارهای تشخیصی اختلالات خوردن را ندارند.

بنابراین چه نوع عادات غذایی را می‌توان به عنوان اختلال تعریف کرد؟ برخی از مثال‌ها شامل موارد زیر می‌شوند:

  • اجتناب از برخی گروه‌های غذایی
  • پرخوری
  • محدودیت کالری یا رژیم غذایی شدید
  • تغییرات در وزن
  • غذا خوردن به دلیل خستگی
  • غذا خوردن به عنوان راهی برای مقابله با استرس
  • غذا خوردن برای مقابله با احساسات
  • تشریفات دقیق مربوط به غذا و غذا خوردن
  • هر روز خوردن چیزهای مشابه
  • درگیر شدن در پرخوری و تخلیه و پاکسازی محدود یا نامنظم
  • احساس گناه برای خوردن غذا یا خوردن برخی غذاها
  • برچسب زدن به غذاها به عنوان «خوب» یا «بد»
  • استفاده نادرست از دیورتیک‌ها، ملین‌ها و انماها
  • فقط خوردن غذاهای خاص
  • خود را وادار به استفراغ کردن
  • حذف وعده‌های غذایی
  • استفاده از رویکرد همه یا هیچ برای تغذیه سالم
  • استفاده از قرص‌ها یا مکمل‌های لاغری برای کاهش وزن

اختلال خوردن چیست؟

اختلال خوردن یک وضعیت پیچیده است که با عادات غذایی غیرعادی مشخص می‌شود که سلامت و توانایی فرد را برای عملکرد ضعیف می‌کند.

علائم اختلال خوردن

تعیین اینکه یک فرد چقدر زمان صرف رفتارهای رژیمی می‌کند دشوار است. با این حال، رفتارهای خاصی وجود دارد که ممکن است نشان دهنده این باشد که فرد می‌تواند اختلال خوردن داشته باشد. چند مورد از علائمی که باید در نظر بگیرید:

  • مدام احساس سرما کنید و برای گرم ماندن از لایه‌های ضخیم استفاده کنید
  • اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی که ممکن است غذا خوردن در آن نقش داشته باشد
  • درگیر شدن در دوره‌های محدودیت غذایی شدید
  • ورزش بیش از حد برای جلوگیری از افزایش وزن یا کاهش وزن
  • مخفی کردن، دزدی یا جمع‌آوری مواد غذایی
  • فقط در خلوت غذا بخورید
  • عزت نفس ضعیف
  • صرف زمان زیادی برای تهیه غذا برای دیگران و امتناع از خوردن آن
  • علائم اضطراب و افسردگی
  • پوشیدن لباس‌های گشاد برای پنهان کردن کاهش وزن

چنین رفتارهایی زمان و انرژی ذهنی زیادی را می‌گیرد. آن‌ها ممکن است در توانایی فرد برای عملکرد عادی در زمینه‌های مختلف زندگی خود از جمله خانه، محل کار، مدرسه و روابط اختلال ایجاد کنند. در بسیاری از موارد، افراد ممکن است از رویدادهای اجتماعی دوری ‌کنند تا مجبور نباشند در اطراف دیگران غذا بخورند.

برخی از روش‌های مقابله و پیشگیری:

۱. از رژیم‌های باب روز جلوگیری کنید.

۲. از خودگفتاری مثبت استفاده کنید.

۳. داشتن حالت بی‌طرفانه در مورد بدنتان را تمرین کنید.

۴. خوردن آگاهانه را امتحان کنید (که شامل دو روش ذهن‌آگاهی و هوشیار بودن می‌شود).

نحوه دریافت کمک

اختلالات خوردن می‌تواند منجر به پیامدهای جدی سلامتی شود، از جمله مشکلات دندان، سوءتغذیه، بی‌نظمی‌های چرخه‌ی قاعدگی، اضطراب، افسردگی، نارسایی اندام‌ها و مصرف موارد. به همین دلیل اگر علائم اختلال خوردن را تجربه می‌کنید، بسیار مهم است که به دنبال درمان باشید.

انواع مختلفی از درمان برای اختلالات خوردن وجود دارد. درمان معمولاً شامل ترکیبی از درمان فردی، درمان گروهی و/یا خانواده و مشاوره تغذیه است. درمان برای جنبه‌های مختلفی است و برای رسیدگی به افکار، رفتارها، مهارت‌های مقابله‌ای و عوامل سبک زندگی برای کمک به بهبودی افراد طراحی شده است.

اگر اختلالات غذا خوردن را تجربه می‌کنید یا شک دارید که ممکن است  آن را داشته باشید، مهم است که در اسرع وقت به دنبال کمک باشید. تحقیقات نشان می‌دهد که مداخله زودهنگام روند بهبودی و نتایج درمان را بهبود می‌بخشد. درمان در مراحل اولیه اختلال خوردن می‌تواند اثرات مضر بر سلامت جسمانی را کاهش دهد، اثربخشی بهبودی را افزایش دهد و نیاز به سطوح بالاتر مراقبت‌های بستری را به حداقل برساند.

اگر فکر می‌کنید که ممکن است اختلال خوردن داشته باشید، با پزشک یا متخصص سلامت روان خود صحبت کنید.

 

 

 

منبع:

https://www.verywellmind.com/difference-between-disordered-eating-and-eating-disorders-5184548

لینک کوتاه خبر:
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسطخبرگزاری نیلگون در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر اینصورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    نظرتان را بیان کنید