امروز: پنجشنبه, ۷ مهر ۱۴۰۱ / بعد از ظهر / | برابر با: الخميس 4 ربيع أول 1444 | 2022-09-29
کد خبر: 5836 |
تاریخ انتشار : 07 آگوست 2022 - 16:51 | ارسال توسط :
27 بازدید
0
1
ارسال به دوستان
پ

اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیای اجتماعی) اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیای اجتماعی) یک وضعیت پزشکی است که موجب ایجاد ترس و اضطراب در هنگام قرار گرفتن در کنار افراد در موقعیت‌های اجتماعی می‌شود. افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی از مورد قضاوت قرار گرفتن یا دیده شدن توسط افراد دیگر می‌ترسند. این اختلال با گفتاردرمانی و داروهایی مانند […]

اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیای اجتماعی)

اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیای اجتماعی) یک وضعیت پزشکی است که موجب ایجاد ترس و اضطراب در هنگام قرار گرفتن در کنار افراد در موقعیت‌های اجتماعی می‌شود. افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی از مورد قضاوت قرار گرفتن یا دیده شدن توسط افراد دیگر می‌ترسند. این اختلال با گفتاردرمانی و داروهایی مانند داروهای ضدافسردگی قابل درمان است.

 

اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیای اجتماعی) چیست؟

اختلال اضطراب اجتماعی (که قبلاً به عنوان فوبیای اجتماعی شناخته می‌شد) یک وضعیت سلامت روان است که شما در آن ترس شدید و مداومی را از مورد قضاوت منفی قرار گرفتن و (یا) دیده شدن توسط دیگران تجربه می‌کنید.

اختلال اضطراب اجتماعی یک اختلال اضطرابی شایع است.

اگر به اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا هستید، در موقعیت‌های اجتماعی خاص یا در همه‌ آن‌ها دچار اضطراب یا ترس هستید، از جمله:

  • ملاقات با افراد جدید.
  • اجرا در مقابل مردم.
  • پاسخ دادن یا برقراری تماس‌های تلفنی.
  • استفاده از سرویس‌های بهداشتی عمومی.
  • درخواست کمک در رستوران، فروشگاه یا مکان عمومی دیگر.
  • قرار گذاشتن.
  • پاسخ دادن به یک سوال در حضور مردم.
  • غذا خوردن در حضور مردم.
  • شرکت در یک مصاحبه.

یکی از ویژگی‌های اصلی اختلال اضطراب اجتماعی این است که شما از مورد قضاوت قرار گرفتن، رد شدن و (یا) تحقیر شدن می‌ترسید.

 

اضطراب اجتماعی چه کسانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

اختلال اضطراب اجتماعی یک وضعیت سلامت روان رایج است که می‌تواند هر فردی را تحت تأثیر قرار دهد. اکثر افرادی که این اختلال را دارند، قبل از ۲۰ سالگی علائم آن را تجربه می‌کنند. زنان و افرادی که در بدو تولد زنان (DFAB) تعیین شده‌اند نسبت به مردان یا افرادی که در بدو تولد مردان هستند (DMAB) ، میزان اضطراب اجتماعی بیشتری را تجربه می‌کنند.

 

اختلال اضطراب اجتماعی چقدر شایع است؟

این اختلال اضطرابی غیرمعمول نیست. تقریباً ۵ تا ۱۰ درصد از مردم در سراسر جهان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی هستند. این سومین بیماری شایع سلامت روان پس از اختلال مصرف مواد و افسردگی است.

هنگام مواجهه با این موقعیت‌ها، داشتن اضطراب پیش‌بینی‌کننده بسیار رایج است. این امکان وجود دارد که در طول زندگی خود، بین سطوح مختلف اضطراب اجتماعی نوسان داشته باشید. مهم نیست که چه نوع اضطراب اجتماعی دارید، این مهم است که به دنبال درمان باشید زیرا این نوع اضطراب بر کیفیت زندگی شما تأثیر می‌گذارد.

 

 

علائم و دلایل

چه چیزی باعث اختلال اضطراب اجتماعی می‌شود؟

محققان و متخصصان مراقبت‌های سلامت هنوز در تلاش برای کشف علت این اختلال هستند. این اختلال گاهی می‌تواند در خانواده‌ها ایجاد شود، اما محققان مطمئن نیستند که چرا بعضی از افراد خانواده به آن مبتلا می‌شوند و بقیه آن‌ها مبتلا نمی‌شوند. بسیاری از قسمت‌های مغز شما با ترس و اضطراب درگیر هستند، بنابراین اختلال اضطراب اجتماعی یک بیماری پیچیده برای مطالعه است. محققان همچنین به دنبال این هستند که چگونه استرس و عوامل محیطی می‌توانند در اضطراب اجتماعی نقش داشته باشند.

 

علائم و نشانه‌های اختلال اضطراب اجتماعی چیست؟

زمانی که افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی باید در حضور دیگران اجرا کنند یا در کنار افراد دیگر باشند، تمایل دارند علائم، رفتارها و افکار خاصی را تجربه کنند. فرد مبتلا به این اختلال می‌تواند علائم مورد نظر را در انواع خاصی از موقعیت‌های اجتماعی داشته باشد یا این علائم را در چندین یا در همه تعاملات اجتماعی داشته باشد.

علائم فیزیکی و فیزیولوژیکی اختلال اضطراب اجتماعی شامل موارد زیر هستند:

  • سرخ شدن، عرق کردن، لرزش یا احساس تپش قلب در موقعیت‌های اجتماعی.
  • احساس شدید عصبی به اندازه‌ای که احساس تهوع در موقعیت‌های اجتماعی ایجاد شود.
  • عدم برقراری تماس چشمی زیاد هنگام تعامل با دیگران.
  • هنگامی که در اطراف افراد دیگر هستید، حالت بدنی سفت داشته باشید.

افکار و رفتار‌هایی که می‌توانند نشانه‌های اختلال اضطراب اجتماعی باشند، شامل موارد زیر می‌شوند:

  • بسیار خودآگاه بودن در مقابل افراد دیگر.
  • احساس خجالت یا ناهنجاری در مقابل افراد دیگر.
  • احساس می‌کنید ذهنتان خالی می‌شود و نمی‌دانید به دیگران چه بگویید.
  • احساس ترس یا نگرانی شدید دارید از اینکه دیگران شما را منفی قضاوت کنند یا شما را رد کنند.
  • حضور داشتن در کنار افراد دیگر، به خصوص غریبه‌ها را ترسناک و سخت می‌دانید.
  • از مکان‌هایی که افراد در آن‌ها حضور دارند اجتناب می‌کنید.

 

تشخیص و آزمایشات

اختلال اضطراب اجتماعی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی مانند پزشک، روان‌شناس، روان‌پزشک یا درمانگر می‌تواند یک فرد مبتلا به این اختلال را بر اساس معیارهای اختلال اضطراب اجتماعی که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) منتشر شده و توسط انجمن روان‌پزشکی آمریکا فهرست شده است، تشخیص دهد. معیارهای اختلال اضطراب اجتماعی تحت DSM-5 عبارتند از:

  • تجربه ترس یا اضطراب مداوم و شدید در موقعیت‌های اجتماعی، زیرا باور دارید که ممکن است توسط دیگران مورد قضاوت منفی یا تحقیر قرار بگیرید.
  • اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی که می‌توانند باعث اضطراب شما شوند یا تحمل آن‌ها با ترس یا اضطراب شدید.
  • اضطراب شدیدی را تجربه می‌کنید که متناسب با موقعیت نیست.
  • تجربه اضطراب و (یا) پریشانی ناشی از موقعیت‌های اجتماعی که در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می‌کند.
  • تجربه ترس یا اضطراب در موقعیت‌های اجتماعی که با یک وضعیت پزشکی، دارو یا سوءمصرف مواد توضیح داده نمی‌شود.

 

ارائه‌دهنده مراقبت‌های سلامت یا پزشک دیگری احتمالاً با پرسیدن سؤالاتی در مورد علائم و سابقه شما، این را مشاهده خواهد کرد که آیا معیارهای DSM-5 با تجربه شما مطابقت دارد یا خیر. آن‌ها همچنین ممکن است از شما سؤالاتی در مورد داروهایتان بپرسند و یک معاینه فیزیکی انجام دهند تا مطمئن شوند که دارو یا یک وضعیت پزشکی شما، باعث ایجاد علائم‌تان نمی‌شود.

معمولاً یک فرد باید حداقل شش ماه علائم اختلال اضطراب اجتماعی را داشته باشد تا این بیماری تشخیص داده شود.

 

آیا آزمایشی برای تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی وجود دارد؟

متخصصان مراقبت‌های سلامت یا روان‌شناسان می‌توانند از ابزار یا آزمایشات خاصی (معمولاً مجموعه‌ای از سؤالات) استفاده کنند تا در مورد آنچه که تجربه می‌کنید بیشتر بیاموزند تا تشخیص دهند که آیا ممکن است اختلال اضطراب اجتماعی داشته باشید یا خیر.

بر اساس پاسخ‌ها، ارائه‌دهنده مراقبت‌های سلامت شما پس از این بررسی می‌تواند اختلال اضطراب اجتماعی را تشخیص دهد.

 

مدیریت و درمان

آیا اختلال اضطراب اجتماعی قابل درمان است؟

 

اختلال اضطراب اجتماعی با درمان رفتاری-شناختی ((CBT و (یا) دارو مانند داروهای ضدافسردگی (معمولاً مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین که به نام ((SSRIs یا بتا بلاکرها نیز شناخته می‌شوند) ، بسیار قابل درمان است.

 

درمان رفتاری-شناختی ((CBT چیست؟

 

درمان رفتاری-شناختی ((CBT نوعی درمان روان‌شناختی است. روان‌شناس یا درمانگر با شما همکاری می‌کند تا تفکر و الگو‌های رفتاری شما که مضر یا غیر مفید هستند را تغییر دهید.

CBT معمولاً در چندین جلسه انجام می‌شود. از طریق صحبت کردن و پرسیدن سؤالات، درمانگر یا روان‌شناس به شما کمک می‌کند تا دیدگاه متفاوتی به دست آورید. در نتیجه، شما یاد می‌گیرید که به استرس، اضطراب و موقعیت‌های دشوار، واکنش بهتری نشان دهید و با آن‌ها کنار بیایید.

 

چه داروهایی برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی استفاده می‌شود؟

داروهای ضدافسردگی برای اختلال‌های افسردگی و اضطراب مؤثر هستند و خط ابتدایی از درمان برای اختلالات اضطراب اجتماعی هستند. داروهای ضد اضطراب معمولاً برای دوره‌های زمانی کوتاه‌تری استفاده می‌شوند. داروهای فشار خون معروف به بتا بلاکرها را می‌توان برای علائم اختلال اضطراب اجتماعی نیز استفاده کرد. داروهای خاصی که برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی استفاده می‌شوند عبارتند از:

  • ((SSRIs مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین: SSRIsها نوعی از داروهای ضدافسردگی هستند. SSRIs‌های رایج که برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی استفاده می‌شوند شامل فلوکستین با نام تجاری پروزاک (Prozac)، سرترالین با نام تجاری زلفت (Zoloft)، پاروکستین، سیتالوپرام و اس‌سیتالوپرام هستند.
  • (SNRIs) مهارکننده‌های بازجذب نوراپی‌نفرین: SNRIsها نوع دیگری از داروهای ضدافسردگی هستند. ونلافاکسین یا دولوکستین با نام تجاری سیمبالتا (Cymbalta) انواع رایجی از SNRIsها هستند که برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی استفاده می‌شوند.
  • بنزودیازپین‌ها: این داروها برای دوره‌های زمانی کوتاهی استفاده می‌شوند، یا در زمانی که داروهای ضدافسردگی شروع به کار می‌کنند یا به صورت درخواستی در شرایطی که باعث ایجاد اضطراب می‌شوند، استفاده می‌شوند. این داروها برای استفاده طولانی مدت در نظر گرفته نشده‌اند. لورازپام یا آلپرازولام نمونه‌هایی از بنزودیازپین‌ها هستند.
  • بتا بلاکرها: برخی از بتا بلاکرها برای درمان یا پیشگیری از علائم فیزیکی اضطراب، مانند ضربان قلب سریع استفاده می‌شوند. پروپرانولول یا متوپرولول نمونه‌هایی از بتا بلاکرها هستند.

ممکن است شخیص بهترین دوز و نوع دارو برای شما زمان ببرد. بدانید که شروع روند درمان اختلال اضطراب اجتماعی شما را یک قدم به احساس بهتر نزدیکتر می‌کند.

 

آیا داروهایی که برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی استفاده می‌شود عوارض جانبی دارد؟

بله، داروهای ضدافسردگی، داروهای ضد اضطراب و بتا بلاکرهای مورد استفاده برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی، ممکن است عوارض جانبی داشته باشند. نوع عوارض جانبی بستگی به دارو و نحوه واکنش بدن شما به آن دارد. از ارائه دهنده مراقبت‌های سلامت یا درمانگر خود در مورد آنچه که پس از شروع دارو می‌توانید انتظار داشته باشید بپرسید.

 

داروهای اضطراب اجتماعی چقدر طول می‌کشد تا اثر کند؟

داروهای ضدافسردگی (SSRIs و SNRIs) ممکن است هفته‌ها طول بکشد تا اثر کند. اگرچه این می‌تواند سخت باشد که تا زمانی که شروع به بهبود می‌کنید صبر کنید، اگر اختلال اضطراب اجتماعی دارید، شروع درمان و دنبال کردن آن مهم است. از ارائه دهنده مراقبت‌های سلامت یا درمانگر خود بپرسید که چه زمانی می‌توانید پس از شروع یک داروی ضدافسردگی احساس بهتری داشته باشید.

داروهای ضد اضطراب معمولاً به سرعت تأثیر می‌گذارند. آن‌ها معمولاً برای مدت طولانی مصرف نمی‌شوند زیرا افراد می‌توانند نسبت به آن‌ها مقاوم شوند. با گذشت زمان، دوزهای بیشتر و بیشتری نیاز است تا تأثیر مشابه را داشته باشد. در حالی که داروهای ضدافسردگی شروع به کار می‌کند، می‌توان داروهای ضد اضطراب را برای دوره‌های کوتاه تجویز کرد.

بتا بلاکرها همچنین برای کمک به علائم خاص اضطراب، مانند لرزش‌ها یا احساس تپش قلب، به سرعت عمل می‌کنند. با این حال، مانند داروهای ضد اضطراب، بتا بلاکرها نمی‌توانند علائم افسردگی را که ممکن است همراه با اختلال اضطراب اجتماعی وجود داشته باشد، درمان کنند.

 

پیشگیری

عوامل خطر برای ایجاد اضطراب اجتماعی چیست؟

متخصصان مراقبت‌های سلامت و محققان هنوز در تلاش برای کشف علت اختلال اضطراب اجتماعی هستند. آن‌ها تاکنون دریافته‌اند که عوامل خطر برای ایجاد اختلال اضطراب اجتماعی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ژنتیکی، زمانی که اختلال اضطراب اجتماعی در خانواده شما وجود دارد.
  • اگر در کودکی فرزندپروری بسیار کنترل کننده یا تهاجمی را تجربه کرده‌اید.
  • اگر رویدادهای استرس ‌زا و ترسناک را در زندگی خود تجربه کرده‌اید.

 

پیش‌بینی

پیش‌بینی اختلال اضطراب اجتماعی چیست؟

افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی به خوبی به درمان واکنش نشان می‌دهند، چه این درمان به صورت درمان رفتاری-شناختی ((CBT ، چه دارو یا هر دو باشد. برخی از افراد مبتلا به این اختلال ممکن است لازم داشته باشند تا آخر عمر خود دارو مصرف کنند تا اضطراب اجتماعی خود را مدیریت کنند. برخی دیگر ممکن است فقط نیاز به مصروف دارو یا درمان روان‌شناختی برای مدت معینی داشته باشند.

اگر این اختلال درمان نشود، می‌تواند ناتوان کننده باشد و منجر به نتایج ضعیف تحصیلی، کاهش عملکرد شغلی، روابط با کیفیت پایین‌تر و به طور کلی کاهش کیفیت زندگی شود. درصد زیادی از افرادی که این اختلال را دارند و تحت درمان قرار نمی‌گیرند، ممکن است به افسردگی اساسی و (یا) اختلال مصرف الکل مبتلا شوند. به همین دلیل، بسیار مهم است که اگر علائم اضطراب اجتماعی دارید، با ارائه دهنده مراقبت‌های سلامت خود تماس بگیرید و به دنبال درمان باشید.

 

اختلال اضطراب اجتماعی من تا چه زمانی طول می‌کشد؟

این اختلال اگر درمان نشود، فرد مبتلا به آن می‌تواند تا پایان عمر آن را داشته باشد. افرادی که تحت مصرف دارو هستند یا در درمان روان‌شناختی برای اضطراب اجتماعی خود شرکت می‌کنند، اغلب قادرند علائم و اضطراب خود را به شدت کاهش دهند یا بر آن‌ها غلبه کنند. آن‌ها یاد می‌گیرند که چگونه با اضطراب اجتماعی زندگی کنند اما اجازه ندهند آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

 

چگونه بر اضطراب اجتماعی غلبه کنم؟

این تقریباً غیر ممکن است که بدون درمان بر اضطراب اجتماعی غلبه کرد. اختلال اضطراب اجتماعی یک بیماری پزشکی است و مانند سایر شرایط پزشکی، نیاز به درمان دارد. شواهد نشان داده است که درمان رفتاری-شناختی ((CBT و داروهایی مانند داروهای ضدافسردگی در درمان و مدیریت اختلال اضطراب اجتماعی بسیار موفق هستند. درمان به شما کمک می‌کند تا شدت علائم و اضطراب خود در موقعیت‌های اجتماعی را کاهش دهید یا بر آن‌ها غلبه کنید.

سؤالات متداول

تفاوت بین اختلال اضطراب اجتماعی و آگورافوبیا چیست؟

در حالی که اختلال اضطراب اجتماعی و آگورافوبیا هر دو شامل اضطراب و مکان‌های عمومی می‌شوند، آن‌ها بیماری‌های سلامت روانی متفاوتی هستند.

اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطرابی است که شما در آن ترس یا اضطراب شدید و مداومی دارید که توسط دیگران در موقعیت‌های اجتماعی مورد قضاوت، دیده شدن و تحقیر شدن قرار بگیرید.

فرد مبتلا به آگورافوبیا زمانی که در مکان‌های خاص یا در موقعیت‌های خاص قرار می‌گیرد، احساس وحشت یا درماندگی را تجربه می‌کند که لزوماً به خاطر افراد دیگر نیست. آن‌ها از موقعیت‌هایی می‌ترسند که اگر مشکلی پیش بیاید، ممکن است فرار از آن دشوار باشد. آگورافوبیا یک اختلال اضطرابی است که معمولاً پس از یک یا چند حمله پانیک ایجاد می‌شود.

 

تفاوت بین اضطراب اجتماعی و فوبیای اجتماعی چیست؟

تفاوت معناداری بین این دو اختلال وجود ندارد. اختلال اضطراب اجتماعی قبلاً به نام فوبیای اجتماعی شناخته می‌شد. قبل از سال ۱۹۹۴، تشخیص فوبیای اجتماعی به این معنی بود که شما هنگام اجرا در مقابل مردم، ترس و اضطراب را تجربه می‌کردید. در سال ۱۹۹۴، راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) نام این بیماری را به «اختلال اضطراب اجتماعی» تغییر داد و معیارهای تشخیص آن را گسترش داد. این تغییر شامل ترس و اضطراب ناشی از مورد قضاوت قرار گرفتن یا دیده شدن شدن توسط دیگران در موقعیت‌های اجتماعی بود، نه فقط هنگامی که فرد در حضور دیگران اجرا می‌کند.

 

چگونه می‌توانم به فردی که دارای اضطراب اجتماعی است کمک کنم؟

 

چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای کمک و حمایت از فردی که دارای اضطراب اجتماعی است انجام دهید، از جمله:

 

  • در مورد اختلال اضطراب اجتماعی یاد بگیرید: خود را در مورد اختلال اضطراب اجتماعی آموزش دهید تا بهتر درک کنید که افراد مبتلا به آن چه شرایطی دارند.
  • همدلی کنید: احساسات و تجربیات آن‌ها را کم اهمیت جلوه ندهید یا نادیده بگیرید. بگذارید آن‌ها بدانند که در کنارشان هستید تا به آن‌ها گوش دهید و از آن‌ها حمایت کنید. سعی کنید خود را جای آن‌ها بگذارید.
  • آن‌ها را تشویق کنید تا به دنبال کمک و (یا) درمان باشند: در حالی که داشتن یک دوست یا یکی از اعضای خانواده که متوجه شرایط فرد شود و حامی او باشد برای فرد مبتلا به اضطراب اجتماعی مفید است، اختلال اضطراب اجتماعی یک وضعیت پزشکی است. به همین دلیل، افراد مبتلا به این اختلال به درمان رفتاری-شناختی ((CBT و (یا) دارو برای درمان و مدیریت اضطراب اجتماعی خود نیاز دارند. آن‌ها را تشویق کنید تا در صورت تجربه علائم و نشانه‌های اضطراب اجتماعی، با ارائه دهنده مراقبت‌های سلامت خود صحبت کنند.
  • صبور باشید: زمانی که فرد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی درمان را شروع می‌کند، بهبود او ممکن است مدتی طول بکشد. بدانید که این یک فرآیند طولانی و پیچیده است و علائم و رفتارهای آن‌ها در نهایت بهبود خواهد یافت.

 

 

سخن پایانی

 

اختلال اضطراب اجتماعی یک بیماری شایع است که افراد را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگر علائم اختلال اضطراب اجتماعی را تجربه کردید یا در شما تشخیص داده شد، بدانید که تنها نیستید. در حالی که تجربه اضطراب اجتماعی می‌تواند ترسناک باشد، خبر خوب این است که این بیماری قابل درمان است. سلامت روان شما درست به اندازه سلامت جسمی شما مهم است، بنابراین حتماً با پزشک خود در مورد آنچه تجربه می‌کنید صحبت کنید. هر چه زودتر کمک و درمان دریافت کنید، زودتر احساس بهتری خواهید داشت.

 

 

منبع:

https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/22709-social-anxiety

 

 

 

 

لینک کوتاه خبر:
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسطخبرگزاری نیلگون در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر اینصورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    نظرتان را بیان کنید